Współczesna gospodarka
światowa, z niezwykle intensywnymi zmianami strukturalnymi, nadaje problematyce
restrukturyzacji wyjątkowe znaczenie i szczególną aktualność. Zobowiązuje kraje
dążące do sprostania wyzwaniom rozwojowym przemysłu światowego, do których z całą
pewnością należy Polska, do jej wyeksponowania w teorii ekonomii, a przede wszystkim w
realizowanej polityce gospodarczej.
Celem pracy jest ocena
ewolucji struktur przemysłowych, jaka miała miejsce w Polsce po drugiej wojnie
światowej, tj. w okresie badań podzielonym na podokresy lata 1949-1988 oraz
1989-2000. Szczególnie ważna jest synteza z próbą oceny zmian strukturalnych w okresie
transformacji systemowej. Proces restrukturyzacji jest rozpatrywany w
przyczynowo-skutkowym związku z głównymi czynnikami, które go wywołały i nadal mają
na niego istotny wpływ. Wśród nich należy wyeksponować rozwiązania systemowe, system
ekonomiczny i politykę przemysłową.
Przełom lat 1988/1989 to
rozpoczęcie procesu transformacji systemowej Polski, który w sposób istotny zmienił
warunki funkcjonowania przemysłu i wywarł wpływ na kształtowanie się struktur
przemysłowych, a także politykę przemysłową państwa w tym zakresie. Empiryczne
badania dotyczące okresu ubiegłego do roku 1988 włącznie stanowią podstawę do
uzyskania wiedzy o oddziaływaniu głównych czynników kształtujących struktury
przemysłowe oraz dowodzą, że zmiany strukturalne należy traktować jako niezbędny
czynnik osiągania w sposób racjonalny celów gospodarowania - ze względu na możliwy do
uzyskania efekt strukturalny jest to szczególnego rodzaju czynnik wytwórczy powodujący
wzrost gospodarczy; zamrożenie struktur bądź ich nieprawidłowy rozwój są źródłem
degradacji gospodarczej.
Praca składa się z dwóch
części. W pierwszej, która jest wprowadzeniem w problematykę badań, definiuje się
pojęcie struktur gospodarczych i przemysłowych, celów strategicznych przemysłu oraz
dokonuje się próby ewidencji i klasyfikacji podstawowych czynników strukturotwórczych.
Omawia się także znaczenie przemian strukturalnych dla osiągnięcia celów gospodarki
narodowej, a w jej ramach także przemysłu. W części tej znajduje się empiryczna
analiza zmian strukturalnych, zachodzących w wymienionych wyżej okresach badań, ze
wskazaniem na główne czynniki strukturotwórcze i uwarunkowania procesu restrukturyzacji
przemysłu.
Druga część pracy to
studium przypadków restrukturyzacji przemysłu polskiego. Przybliżenie zmian
strukturalnych na wybranych przykładach jest dopełnieniem syntetycznej oceny procesu
restrukturyzacji w okresie transformacji systemowej.
Zaproponowana w pracy
problematyka badań traktowana jest jako materiał do wykładu z Ekonomiki przemysłu.
Eksponując zmiany strukturalne, przybliża się tym samym istotne aspekty funkcjonowania
i rozwoju przemysłu polskiego.
245 stron
Księgarnia nie działa. Nie odpowiadamy na pytania i nie realizujemy zamówien. Do odwolania !.